EP, ONP of toch beide?

Hier kun je dingen uit je leven delen waarvan je denkt dat ze zwaar of triggerend voor anderen zullen zijn.

Moderators: Beheerder, Carla

Gebruikersavatar
Mereltje
Berichten: 364
Lid geworden op: Di 28 Jan 2014, 16:57

EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor Mereltje » Di 03 Apr 2018, 20:53

Weet 1 van jullie misschien of een alter uit verschillende lagen kan bestaan?
1 van mijn alters is namelijk iemand die 3 leeftijden en 3 taken lijkt te hebben in het systeem die niet op 1 lijn lijken te liggen.
Het is zowel een EP als een ONP en heeft ook nog een functie als duidelijke alpha programmering.

Wat mij bezighoudt is de onduidelijkheid die dit geeft bij mij, want is het nou 1 alter of zijn het 3 fragmenten in 1 alter en als het 3 fragmenten zijn moet ik het dan ook als 3 fragmenten behandelen?
Mijn therapeute ziet alleen dat het alter 1 geheel is en desondanks toch geheugenverlies kan hebben en hierbij werkelijk alles kwijt is van de EP kant gezien.

Dus als iemand hét antwoord weet...

Roos
Berichten: 63
Lid geworden op: Ma 10 Feb 2014, 14:06

Re: EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor Roos » Zo 15 Apr 2018, 11:57

Hoi Mereltje,

Met de nodige schroom ga ik het nu toch wagen om op je berichtje te reageren. Maar ik zeg er gelijk maar bij dat het allesbehalve hét antwoord is. Dus voel je vooral vrij om dan maar niet verder te lezen.

Of een alter uit verschillende lagen kan bestaan, zou ik werkelijk niet weten. Het is niet iets wat ik uit eigen ervaring ken.
Wat ik wel herken is het worstelen met onduidelijkheid in mijn innerlijk systeem, de behoefte om in kaart te brengen hoe het in elkaar zit omdat je voor je gevoel anders niet goed weet wat je ermee aan moet. Bij herhaling heb ik echter ervaren dat het me uiteindelijk niet verder brengt als ik me daar teveel op ga blind staren, teveel energie stop in het willen uitvissen hoe het zit. Maar dat ‘bij herhaling’ zegt al dat mijn neiging om het uit te willen vissen hardnekkig is. Dus wat ik hier schrijf is net zo goed voor mezelf, om mezelf eraan te herinneren dat er ook een andere invalshoek is. Als jij of anderen er ook iets aan hebt-hebben, is dat meegenomen.


Wat mij uiteindelijk meer helpt is te kijken naar wat mijn binnenwereld me op dit moment wil laten weten. Wat is er op dit moment dat gehoord wil worden? Welke behoefte, welk verlangen spreekt uit hoe mijn binnenwereld zich op dit moment presenteert?

Kan ik dat horen zonder dat dat meteen overruled wordt door een ander deel van mijn binnenwereld? En wil ik dat horen voor wat het is, zonder meteen met een ‘ja maar’ te komen?

Dat vind ik steeds weer een hele uitdaging. Het valt mij lang niet altijd mee om te horen, te begrijpen wat mijn binnenwereld over wil brengen. Waarbij er in hun boodschappen ook meer lagen kunnen zitten. Zo bleek bij mij de onduidelijkheid die een deel van mijn binnenwereld ‘creëerde’ ook te willen zeggen: “wij willen ons niet in een hokje laten vastleggen, wij willen gewoon gehoord worden ook al kun je ons niet plaatsen.”


Nou, sterkte met het vinden van je weg.

Roos

Gebruikersavatar
Mereltje
Berichten: 364
Lid geworden op: Di 28 Jan 2014, 16:57

Re: EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor Mereltje » Ma 16 Apr 2018, 13:40

Hoi Roos,

Bedankt voor je reactie.
Het lukt mij nu niet om de mindfog te omzeilen, waardoor het voor mij erg moeilijk is om op dit moment te reageren op je bericht.
Ik hoop dat het mij binnenkort lukt om dit wel te doen.

cactus
Berichten: 31
Lid geworden op: Zo 13 Apr 2014, 23:12

Re: EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor cactus » Di 17 Apr 2018, 00:24

Hej,
Ik heb niet het antwoord.
Ik weet niet of je hier iets aan hebt..het is mijn ervaring met mijn eigen binnenwereld.

Hier is hoe ik het inmiddels beschrijf. Ik besta in lagen. De volwassene die inmiddels 95% van de tijd naar voren komt beschouw ik als mijn meest complete ik. Die ook bijna altijd waarneemt als er wel dissociatie is, niet kan sturen of handelen, maar wel aanwezig is.
Mijn tienerlaag en kinderlaag komen naar voren tijdens dissociaties. Een kinddeel kan de leiding hebben, of juist op de achtergrond beïnvloeden, of helemaal niet aanwezig zijn.. In elke laag zitten delen die in andere lagen minder doen. Soms kan ik ze als volwassene wel waarnemen en 'zie' ik ze dingen doen maar kan het deel het gebeurde zich niet herinneren, hoewel betrokken geweest.

Heel verwarrend, heel onthutsend om het zo te voelen dat een deel de ene keer anders is dan de andere keer. Maar ik zie nog steeds progressie, dik 10 jaar geleden wist ik niet dat dissocieerde, mijn hoofddeel had echt geen herinneringen aan het gebeurde..inmiddels wel. Ik heb denk ik vooral meer contact vanbinnen omdat ik meer naar mezelf luister en ook mijn grenzen ben gaan leren. En omdat er geluisterd wordt naar elk deel is er minder verdeeldheid en minder uit elkaar vallen (zo ervaar ik dissocieren).

Ik wil je aanmoedigen om te luisteren naar wat je alter vraagt/aangeeft/nodig heeft. En als het raadsel onopgelost blijft..toch serieus nemen en ervoor zorgen.

Gebruikersavatar
Fiete
Berichten: 269
Lid geworden op: Di 11 Feb 2014, 16:50

Re: EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor Fiete » Ma 18 Jun 2018, 14:29

Hi Mereltje,

Hoe is het nu hiermee?
Ik heb er nog een vraagje over, maar weet niet of die hier op de juiste plek is, maar ik stel 'm toch maar: wat betekent EP en ONP?
Ik ken die termen helemaal niet.

Ik heb wel deelpersonen die zelf ook weer uit meerdere deelpersonen bestaan.
Ik heb momenteel te weinig contact met de binnenwereld om daar verder echt iets zinnigs over te kunnen zeggen, sorry.

Fiete
koester hoop

Gebruikersavatar
Mereltje
Berichten: 364
Lid geworden op: Di 28 Jan 2014, 16:57

Re: EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor Mereltje » Di 19 Jun 2018, 12:46

Hoi Fiete,

Een EP is een emotionele persoonlijkheid, deze houdt de meeste traumatische ervaringen vast.
Een ONP is een ogenschijnlijk normale persoonlijkheid, deze helpt om het dagelijks leven te kunnen handelen.

Over hoe het met deze vraag gaat...ik ben nog geen stap verder gekomen.
Een sorry is niet nodig. ;)

Merk wel dat ik nu erg belast ben door oververmoeidheid.
Gisteren een fors aantal kilometers gefietst, terwijl ik dit normaal gesproken dus al niet eens kan.
Dus ver over mijn grenzen gegaan, maar ja...je zoon op school laten staan is ook niet echt een optie...
Eventjes 2 keer op en neer naar school was gisteren dus al 12 kilometer verder.
En dat terwijl ik normaal gesproken op de fiets nog niet eens 4,5 kilometer kan fietsen zonder forse spierpijn, spierkrampen en uitval.
Dus vandaag een rustig dagje ingepland.
Vanmorgen geslapen en net gedoucht dus zo mijn zoon ophalen en dan lekker richting huis om even niets te doen.

Gebruikersavatar
Fiete
Berichten: 269
Lid geworden op: Di 11 Feb 2014, 16:50

Re: EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor Fiete » Zo 01 Jul 2018, 14:14

Dankje voor de uitleg! Ik snap het nu beter. Ik denk dat een deelpersoon ook heel goed beide tegelijk/naast elkaar kan zijn, als diegene een trauma draagt én een andere taak heeft.

Ik kijk er op dit moment meer naar als één oorspronkelijk zelf, dat in stukken uiteen is gevallen om de integriteit van het geheel te beschermen. En dat die verschillende stukken allemaal een deel of aspect van het totaal dragen, een gedeelte van dat zelf beschermen en tegelijk vertegenwoordigen. Dat gaat voor mij een stap dieper dan wat ze dragen/doen binnen het geheel. Voor samenwerking is die taakverdeling denk ik heel belangrijk, waarbij ik 'trauma dragen' even als taak naast bijvoorbeeld 'telefoongesprekken voeren' of 'tegen triggers beschermen' zet. Voor co-existentie is een begrip van wie welk aspect van het karakter van het geheel draagt, denk ik belangrijker. Bij mij lopen de fasen vaak door elkaar, nu eens doe ik meer aan samenwerking en stabiliteit, dan aan co-existentie en zingeving, dan weer aan trauma-verwerking of een periode van overleven, zoals de afgelopen weken. Ik probeer nu weer uit die overlevingsstand te komen, zonder in te storten of heel erg te gaan dissocieren, maar die overlevingsstand voelt zo fijn, alles aan (lijken te) kunnen en me sterk voelen - maar het eist uiteindelijk z'n tol, want ik ben wel bezig met sterk zijn en goed functioneren, maar niet met echt en kwetsbaar durven zijn, en de wonden van toen laten helen.

Hoe gaat het nu met je, heb je de rust kunnen nemen die je had ingepland?
koester hoop

Gebruikersavatar
Mereltje
Berichten: 364
Lid geworden op: Di 28 Jan 2014, 16:57

Re: EP, ONP of toch beide?

Berichtdoor Mereltje » Ma 02 Jul 2018, 14:37

Hey Fiete,

Ik vind het erg lastig om uit te leggen hoe het nu gaat.
Het lijkt voor de buitenwereld alsof het allemaal goed gaat, maar zo voel ik mij niet.
Lig 'snachts weer vaak wakker of wordt wakker vanuit "dromen", leef overdag met regelmaat terug in een waas van gebeurtenissen uit het verleden(lijkt op flashbacks), mijn energielevel is weer minimaal en ik vraag mij serieus af of het allemaal ooit nog een keer beter wordt(en blijft).

Ik kijk er op dit moment meer naar als één oorspronkelijk zelf, dat in stukken uiteen is gevallen om de integriteit van het geheel te beschermen. En dat die verschillende stukken allemaal een deel of aspect van het totaal dragen, een gedeelte van dat zelf beschermen en tegelijk vertegenwoordigen.

Dit is inderdaad wat ik ervaar, maar vaak moeilijk vind om te integreren in mijn huidige bestaan.
Het is alsof het systeem meer 1 geheel is en toch nog gefragmenteerd is, minder DIS, meer DSNAO lijkend op DIS idee.

Een van mijn grootste problemen binnen het functioneren is denk ik mijn geheugenproblemen.
Naast de algehele "DIS geheugenproblemen" merk ik dat ik ook dingen niet oppik die niet door de DIS veroorzaakt worden.
Ik mis informatie, sla informatie niet langer op sinds ik voor enkele jaren terug een forse burn out heb gehad.
Mijn hoofd zit zo vol dat er geen ruimte meer is om dingen op te nemen en te verwerken.
Hierdoor wordt mijn omgeving, mijn leven, mijn functioneren op cognitief gebied behoorlijk ten negatieve beïnvloed.
Een taakverdeling is er, maar ik sla de informatie niet meer op en het lukt niet om zelf nog als host te functioneren en daar baal ik behoorlijk van.

Ook bij mij lopen fases door elkaar heen.
Ik zit in principe op fase eind 2, maar we werken ook uit fase 3 en regelmatig uit fase 1 als de angst te groot is.
Ondanks alle hulp, ondanks alle voortgang blijf ik zitten met een "ik ben gestoord" overtuiging omdat de cognitieve rotzooi steeds duidelijker wordt.
Mijn hoofd shuts down, ik heb het gevoel katatoon/comateus te zijn op zulke momenten en reageer niet meer voldoende op prikkels van buitenaf.

Ik hoop dat je snel uit de overlevingsstand komt zonder in te storten of te dissocieren Fiete.

De rust die ik toen nodig had heb ik kunnen nemen, maar stress werkt zoooo niet goed bij mij....
Ik raak volledig de weg kwijt als er teveel stress is.
Ik kan vanuit krachtig staan en blijven staan reageren, maar op een bepaald moment is de energie gewoon op en lukt het niet meer om alles op te slaan wat er gebeurd.


Terug naar “Levensverhalen (of delen daarvan)”



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast